Arranged love


It happens a lot that I get asked some where by either a relative or a random woman “I know someone who wants to marry, are you interested?” Or by a random man, which is less likely to happen, for my father’s number, to ask for my hand. A part of everyday normal life for any young Egyptian girl. Though I ask myself: how and why do many people get married that way?! So I make a search for people who want to tell me their stories with arranged marriage.

In Egyptian society marriage is very important, simply because no couple lives together or has intimate relationships before marriage, because religion (Islam und Christianity), society and the law forbid unmarried couples to have intimacy. Normally the family must agree to the marriage and the couple’s relationship is under family supervision. The way a marriage is arranged differs from one family to another, according to their traditions, religion and social status. In all cases, the arranged marriage starts with an arranged date between two families, two men or two women.

Ahmed, 24, sales manager, leaves his small flat in a middle class neighborhood with his sister. They’re heading to a date at a youth club arranged by Mona, his sister’s friend who is a volunteer matchmaker. Ahmed is willing to marry a religious, cultured girl, younger than him by about 3 to 5 years and has acceptable looks: not fat nor too thin. Mona also takes into consideration that the girl shouldn’t have higher qualification than Ahmed, ”In Egypt, a doctor won’t marry less than doctor like herself or an engineer” Ahmed’s sister critics.

During the date the girl’s parents were present. Her father, a bank manager, and her mother, a bank officer, ask Ahmed about his Job: how much his salary is and what kind of place their daughter will live in, while the girl keeps silent. Then Ahmed and the girl, a university graduate, talk in private. After Ahemd and his sister leave, Mona asks him first about his opinion and he shows his interest. So, Mona asks the girl’s family. They praise Ahmed, but his financial ability does not suit their ambitions. Soon, the next date with the next girl is already arranged. The girl is very beautiful and excellent. Except a comment in private from the girl’s mother to Mona about his weight, she and her family agree. But this time Ahmed is the one who refuses. So the search continues….

At a high class neighborhood Mona, the matchmaker, calls me from behind the door -since she is not wearing her Nikab (face veil) – to enter her luxurious apartment. She offers me some juice and jokes with me in a friendly way. She tells me that she arranges marriage dates voluntarily for 15 years now. Her intentions are establishing a Muslim household, comforting a Muslim seeking marriage and chastity (and  by that excluding sexual relations before marriage), helping girls to get married against the difficulties arising from their great numbers compared to the numbers of able young men.

As she says around 90% of young men support arranged marriage, even the non-religious ones who have many female friends. This way of marriage makes them confident, that they won’t find out later that the girl for example belongs to a broken family, her brother is a bad man or that she has illicit relationships with other men.

The family’s Opinion is very important

Mona says that each family arranges the first date the way they like. It could be in/outdoor, the father may meet the groom first individually or the groom’s mother\sister may meet the bride first. Now there is a modern way: to see each other’s pictures via FB.

Mona tells that most men first of all want beautiful women, secondly well-educated ones and from a good social level and thirdly not fat, young, cool ones and some ask for non-working ones.

In contrast most girls  first of all care for the man’s financial situation. That means he must have an apartment and a car is often expected. Women care secondly for fine social class, then comes the age and the looks. Some ignore the social level if he is good financially. Some go easy with the financial commands, especially if the girl is already older than 26.

Mona explains that family’s opinion is important. Normally when the man’s family disagrees on the bride, they would advice him and would try to convince him to let it go. It completely differs for the girl: She can refuse any groom even if her family likes him. But if her family refuses the groom, then it’s over. “Of course no girl would challenge her family for some man she doesn’t know.” Mona says.

In a local neighborhood the 27 year old engineer, Muhammad, is currently spending his vacation in Egypt searching for the girl of his dreams. He hears that the Imam of the nearby mosque, where he prays in, has a sister. Knowing that they are a decent family, he arranges a date with her father, a teacher. The father takes his daughter’s, Eman’s,  permission,  to meet him out of home. “My father can judge men better than me”, she says. The University student never got to know a man in person, because traditions forbid that. The man of Eman’s dreams is religious, understanding, smart and kind. Her father makes sure Muhammad is a good man, has an apartment and is willing to wait until Eman’s graduation in 2 years. Then Muhammad visits her home with his mother. Eman – as usual – wears a long loose headscarf, coat and shows up with her natural look, without make-up. “I feel comfortable around him”, Eman says after the meeting with a shy, but happy smile.

After some days only Muhammed and Eman’s father discuss the financial matters. The father determines Muhammed to pay the minimum amount of dower and promise to help him in the flat preparation. Eman agrees on the agreement, but her father is the one who makes it, because he is her Wali (the guardian in Islam) and the one who will pay for the flat and the wedding. She may talk at the agreement details, but only with her father individually, other wise she would be belittling her father in Muhammed eyes.

During this week Muhammad visits Eman’s family at home and at the end of it, a small engagement-celebration is held at her home. At her university she gives out chocolate and shows the pictures to her friends, who see her for the first time with less reserved Hijab, wearing Makeup and holding hands with her fiancé.

Traditional marriage gains Honor and respect for the women

Engagement is the time to see whether compatibility exists between each other or not. “The closer we get, the better I know him.” “Isn’t one week a short time to hold an engagement?”, I ask. Her answer is: “Our society doesn’t accept that a man visits me before we got officially engaged.”

Two weeks after the engagement-party, Muhammad travels back to work. He and his fiancee are in contact via Skype for 7 months now and he visits her during vacations.

Traditional marriage, for Eman, gains honor and respect for women, because the man is the one who proposes to the girl through her family and she accepts or refuses. It is also more protective because generally women are weaker than men. The man will be afraid of the guardian and won’t harm the woman. Otherwise he may deceive her, run away with her money or play with her feelings.

Eman tells me a story of a relative who loved a man but her family broke the engagement after 2 months because of disagreements with his family. “I can not love a person behind my family’s back, then my family refuses him and have a fight with them.” According to her the disadvantages of arranged marriage come when the father disregards the girl’s opinion or when the couple do not know each other well during the engagement.

At the waterfront of the Nile in Cairo, Belal is reading an Islamic book while he is waiting for me. I come with his niece, Noha, and he welcomes us with a friendly smile “As-salamu ´alaikum“ and shakes hands only with Noha. For religious reasons he refuses to shake hands with women he is not related to. He offers us a breakfast, then he starts to tell his story.

On a local neighborhood Belal, a 30 years old single Engineer, is working to achieve a master’s degree in Astronomy and Space Science. For him, it is ok to get to know women as long as the relationship is compliant to Sharia-law: not a romantic one, no touching.

Belal says that a lot of arranged marriages are successful, while most lovers give their best appearance at the beginning, but after marriage they truly get to know each other and break up. “The eyes of love are blind”. That’s why one of the arranged marriage’s advantages is that love comes with company, after marriage. Some degree of it might exist before. He says disadvantages of the traditional marriage happen when someone feels  too embarrassed to break the engagement up, or because he’s too concerned and embarrassed about what people might talk, though he knows that the relationship has no future. For him, engagement exists to see, whether a couple is compatible or not.

The financial affairs are a matter for men

He is searching for about 2 years for a respectful family containing a religious and ethical woman. She must also be acceptable for his family, as they will live in the same building. “I’m not marrying in America and taking her aside, marriage means that a family marries another family” Belal says. His mother’s opinion is the most important one. Previously he had really liked a girl but his mom stood against it harshly. “It is the love authority. I love my mother so much and don’t want to hurt her.”

Many who know Enas closely, a 27 years old doctor, suggest her for Belal. That gives him personal relief and trust in her. He meets her and her father at their home for two weeks until he makes sure that there is the most important thing at marriage: an accord; a convergence in concepts and aims.

Both agree to hold an engagement. So, Belal and Enas’s father discuss the financial matters. For Belal, it is only natural and proper to talk about such a topic with a man. ”It’s called gentlemen-agreements,” he says. Men are more aware of life’s reality, as women are more emotional and talk in their dreams’ perspective, Belal continues. Thank God Enas and her family show understanding to his bad financial situation, though it is not easy for Enas. She is a doctor and does not want to be financially worse off than the others.

Six months after the engagement took place, they got married. They lead a happy marriage since then. Today he is 34. He says with a wide smile ”I found my treasure. I am happy and proud of her ethics”.

Back to the match maker, Mona. Once I finished my interview with her, she started her obligatory questions, asking me if I am now interested in attending arranged marriage dates?


Übersetzung: Arrangierte Liebe – Vermittelte Ehe

In Kairos Vororten treffen sich Väter und Mütter lediger Mittzwanziger um, mit und ohne Heiratsvermittler, am Eheglück ihrer Kinder zu schmieden. Ein Blick in das ganz alltägliche Beziehungsleben der ägyptischen Gesellschaft.

von Hend Taher

Immer wieder passiert es, dass ich irgendwo entweder von einer Verwandten oder gar von einer beliebigen Frau gefragt werde: „Ich kenne jemanden, der heiraten will. Bist du interessiert?“ Oder ich werde von einem beliebigen Mann – was allerdings weniger passiert – nach der Telefonnummer meines Vaters gefragt, damit er um meine Hand anhalten kann. Der ganz normale ägyptische Alltag für junge Frauen. Trotzdem frage ich mich: Wie und warum heiraten Menschen auf diese Weise? Also mache ich mich auf die Suche nach Leuten, die mir ihre Geschichte zur traditionellen Eheanbahnung erzählen möchten.

In der ägyptischen Gesellschaft ist die Ehe sehr wichtig, einfach deshalb, weil die Religion (sowohl die islamische als auch die christliche), die Gesellschaft und das Gesetz Intimität zwischen unverheirateten Paaren verbieten. Im Normalfall muss die Familie der Ehe zustimmen und die Beziehung der Paare ist unter der Aufsicht der Familie. Die Art und Weise, in der Ehen arrangiert werden, unterscheidet sich dabei von Familie zu Familie, je nach ihren Traditionen, ihrer Religiosität und ihrem sozialen Stand. Gleich bleibt jedoch, dass in allen Fällen die traditionelle Eheanbahnung mit einem arrangierten Treffen zwischen zwei Familien, zwei Männern oder zwei Frauen beginnt.

Ahmed (24, Vertriebsleiter) verlässt sein kleines Apartment in einem Viertel der Mittelklasse. Er ist mit seiner älteren Schwester, einer Hausfrau, auf dem Weg zu einem Date in einem Jugendclub, das von Mona arrangiert wurde – einer freiwilligen Heiratsvermittlerin und Freundin von Ahmeds Schwester. Er wünscht sich ein religiöses, gebildetes Mädchen als Frau, sie sollte 3-5 Jahre jünger sein als er und ein angenehmes Äußeres haben: nicht dick, aber auch nicht zu dünn. Bei ihrer Suche hat Mona auch berücksichtigt, dass das Mädchen keine höhere Qualifikation als Ahmed hat. „In Ägypten würde eine Ärztin keinen Geringeren als einen Arzt oder Ingenieur heiraten”, kritisiert Ahmeds Schwester.

Während des Treffens sind ebenso die Eltern der jungen Frau anwesend. Ihr Vater, ein Bankdirektor, und ihre Mutter, eine Bankangestellte, fragen Ahmed nicht nur nach seinem Beruf, sondern auch nach seinem Gehalt und wo er mit ihrer Tochter gegebenenfalls leben würde. Währenddessen schweigt die junge Frau. Dann sprechen Ahmed und sie, eine Universitätsabsolventin, privat. Nachdem die junge Frau und ihre Familie gegangen sind, fragt Mona zuerst Ahmed nach seiner Meinung und er bekundet sein Interesse. Also fragt Mona die Familie der Frau. Sie loben zwar Ahmed, aber sein finanzielles Auskommen entspricht nicht ihren Vorstellungen. Das nächste Date mit der nächsten Frau ist jedoch bereits arrangiert. Das Mädchen ist sehr hübsch und tadellos. Abgesehen von einem Kommentar ihrer Mutter, in einem privaten Gespräch mit Mona, über das Gewicht von Ahmed, stimmt die Familie einem weiteren Treffen zu. Aber dieses Mal ist es Ahmed, der ablehnt. Also geht die Suche weiter …

In einem Upperclass-Viertel von Kairo: Mona, die bereits erwähnte Heiratsvermittlerin, bittet mich hinter der Tür – sie trägt ihren Nikab nicht – in ihr luxuriöses Apartment einzutreten. Sie bietet mir einen Saft an und scherzt mit mir freundschaftlich. Sie erzählt mir, dass sie seit 15 Jahren Treffen zur Eheanbahnung arrangiert. Ihr Anliegen sei es, Muslimen, die sich an das islamische Gebot der Keuschheit halten, (und daher voreheliche Beziehungen ausschließen) dabei zu helfen, einen muslimischen Haushalt zu gründen, und vor allem junge Frauen zu unterstützen, einen Ehemann zu finden, da ihre Anzahl im Vergleich zu jener der potenziellen Männern sehr groß ist.

Sie sagt, dass rund 90 Prozent der jungen Männer arrangierte Ehen befürworten, selbst dann, wenn sie nicht besonders religiös sind und bereits viele Freudinnen hatten. Sie empfinden bei dieser Art der Ehevermittlung größeres Vertrauen und müssen nicht fürchten, später herauszufinden, dass das Mädchen aus einer zerrütteten Familie stammt, ihr Bruder ein schlechter Mann ist oder sie außereheliche Beziehungen mit Männern pflegte.

Die Meinung der Familie ist sehr wichtig

Mona berichtet weiter, dass jede Familie die Details der Kontaktaufnahme verschieden arrangiert. Das kann manchmal im Haus sein oder draußen, vielleicht trifft der Vater zuerst den Bräutigam allein bzw. die Mutter oder Schwester des Bräutigams trifft zunächst die Braut. Danach gibt es einen modernen Weg: beide können sich den anderen bereits auf seinem Facebook-Profil ansehen.

Mona hat die Erfahrung gemacht, dass Männer in erster Linie eine schöne Frau wollen, dann sollte sie eine gute Ausbildung haben und aus einer guten Gesellschaftsschicht kommen und zu guter Letzt sollte sie jung, „cool“ und nicht zu dick sein. Einige bevorzugen zudem, dass sie nicht erwerbstätig ist. Im Gegensatz dazu achten die meisten Frauen als erstes auf die finanzielle Situation des Mannes, das heißt, er muss eine Wohnung vorweisen und nicht selten wird auch ein Auto erwartet. An zweiter Stelle sollte er ebenso aus einer besseren sozialen Schicht kommen. Als drittes Kriterium kommen Alter und Aussehen. Einige Frauen sehen über den gesellschaftlichen Status hinweg, wenn der Mann finanziell gut dasteht. Andere Frauen schauen weniger auf das Geld, besonders wenn sie bereits älter als 26 sind.

Mona erklärt, dass die Meinung der Familie sehr wichtig ist. Wenn die Familie des Mannes mit der Braut nicht einverstanden ist, werden sie ihm immer abraten und versuchen, ihn davon zu überzeugen, es sein zu lassen. Auf Seiten der Frau verhält es sich anders: Sie kann jeden Bräutigam ablehnen, auch wenn ihre Familie ihn mag. Aber auch hier gilt: Sollte ihre Familie den Bräutigam ablehnen, dann ist es vorbei. „Natürlich würde sich keine Frau wegen eines Mannes, den sie nicht einmal kennt, gegen ihre Familie stellen“, sagt Mona.

In einem traditionellen Viertel: Der 27 Jahre alte Ingenieur Muhammad verbringt derzeit seine Ferien in seinem Heimatland Ägypten auf der Suche nach dem richtigen Mädchen. Er hat gehört, dass der Imam in der nahen Moschee, in der er betet, eine Schwester hat. Er weiß, dass dies eine respektable Familie ist, also arrangiert er ein Treffen mit dem Vater der beiden, einem Lehrer. Zuvor holt sich der Vater die Erlaubnis seiner Tochter Eman ein, um Muhammad außer Haus zu treffen. „Mein Vater kann Männer besser beurteilen als ich“, sagt Eman. Die Studentin hat nie einen Mann außerhalb ihrer Familie persönlich kennengelernt, weil die Tradition dies verbietet. Ihr Traummann sollte religiös, verständnisvoll, elegant und gütig sein. Ihr Vater versichert sich, dass Muhammed ein guter Mann ist, eine Wohnung hat und bereit ist zu warten, bis Eman in zwei Jahren ihr Studium beendet hat. Danach besucht Muhammed sie mit seiner Mutter zu Hause. Eman trägt wie immer ein langes, weites Kopftuch und einen Mantel, sie hat einen natürlichen Look, ohne Make-up. „Ich fühle mich bei ihm wohl“, sagt Eman nach dem Treffen mit einem schüchternen, aber fröhlichen Lächeln.
Einigen Tage später diskutieren Muhammed und Emans Vater allein über die finanziellen Angelegenheiten. Der Vater legt nur einen Mindestbetrag als Brautgabe für Muhammed fest und verspricht ihm, bei den Vorbereitungen für die Wohnung zu helfen. Eman stimmt dieser Übereinkunft zu, aber ausgehandelt wird sie allein von ihrem Vater, denn er ist ihr Wali („Beschützer“ im islamischen Sinn) und er wird für die Einrichtung der Wohnung und die Hochzeitsfeier bezahlen. Sie könnte noch über die Details der Vereinbarung verhandeln, aber nur mit ihrem Vater persönlich, denn andernfalls würde sie das Ansehen ihres Vaters bei Muhammad schmälern.

Während dieser einen Woche besucht Muhammed Eman und ihre Familie zu Hause. Und am Ende der selbigen wird eine kleine Verlobungsfeier zu Hause veranstaltet. In ihrer Klasse an der Universität verteilt Eman Schokolade und zeigt die Fotos, auf denen ihre Freundinnen sie zum ersten Mal mit einem weniger strengen Hijab sehen, geschminkt und händchenhaltend mit ihrem Verlobten.

Die traditionelle Ehe bedeutet Ehre und Respekt gegenüber der Frau
Die Verlobung ist eine Zeit, um zu erkennen, ob beide zueinander passen. „Umso näher wir uns kommen, umso besser lerne ich ihn kennen“, findet Eman. Ich frage, ob eine Woche bis zur Verlobung nicht eine sehr kurze Zeit ist? Und ihre Antwort ist, dass unsere Gesellschaft es nicht akzeptiert, dass ein Mann sie besucht, bevor sie nicht offiziell verlobt sind.

Zwei Wochen später reist Muhammed zurück zu seiner Arbeit. Für 7 Monate bleiben sie per Skype in Kontakt, und während seines Urlaubs besucht er sie zu Hause. Für Eman bedeutet der traditionelle Weg Ehre und Respekt gegenüber der Frau, denn der Mann ist derjenige, der um die Hand der Frau bei ihrer Familie anhalten muss. Und sie kann ihn akzeptieren, oder eben nicht. Sie findet außerdem, dass der traditionelle Weg mehr Schutz biete, weil Frauen im Allgemeinen schwächer seien als Männer. Der Mann würde sich vor dem Beschützer der Frau in Acht nehmen und ihr so kein Leid antun. Andernfalls würde er vielleicht die Frau betrügen, sich mit ihrem Geld davon machen oder mit ihren Gefühlen spielen.

Eman erzählt mir eine Geschichte von einer Verwandten, die sich in einen Mann verliebte, aber ihre Familie löste die Verlobung nach 2 Monaten auf, wegen Unstimmigkeiten mit der Familie des Mannes. „Ich kann einen nicht Mann hinter dem Rücken meiner Familie lieben; meine Familie lehnt ihn ab und dann kommt es vielleicht noch zum großen Knall zwischen ihnen und mir“, sagt Eman. Ihrer Meinung nach kommt es bei der arrangierten Ehe nur dann zu Nachteilen, wenn der Vater die Meinung der Tochter nicht beachtet oder wenn das Paar sich während der Verlobungsphase nicht gut kennenlernt.

Ich treffe Belal an der Uferpromenade des Nils in Kairo. Er liest ein islamisches Buch. Ich komme mit seiner Nichte Noha, er begrüßt uns mit einem freundlichen Lächeln und “as-salamu ´alaikum“ – die Hand schüttelt er aber nur mit Noha, denn er lehnt es aus religiösen Gründen ab, fremde Frauen zu berühren und dazu gehört auch der Händedruck. Er bietet uns Frühstück an, dann beginnt er seine Geschichte zu erzählen:

Als Belal, Ingenieur und Masterstudent für Astronomie und Raumfahrttechnik, 30 Jahre alt und noch ledig war wohnte er in einer volkstümlichen Gegend. Es war ok für ihn eine Frau ohne Verlobung „kennenzulernen“, solange die Beziehung Scharia-konform ist, das heißt: keine Romanze, kein Berühren.

Belal findet, dass viele arrangierte Ehen erfolgreich sind, während die meisten Liebespaare sich in der ersten Phase der Verliebtheit von ihrer besten Seite zeigen, aber erst nach der Hochzeit einander wirklich erkennen und dann scheitern „Liebe macht blind“, sagt Belal. Deswegen ist es einer der Vorteile von arrangierten Ehen, dass die Liebe nach der Heirat kommt, beim alltäglichen Zusammenleben. Er findet, dass ein Schaden vor allem dann entstehen kann, wenn jemand zu verlegen ist, um eine Verlobung wieder zu lösen, aus Sorge über das Gerede der Leute, obwohl er merkt, dass diese Beziehung keine Zukunft hat. Dabei bestehe der Sinn der Verlobung ja gerade darin, herauszufinden, ob man zusammenpasse.

Die finanziellen Belange sind eine Angelegenheit der Männer

Er sucht seit etwa 2 Jahren nach einer respektablen Familie mit einer religiösen und tugendhaften Tochter. Die Frau muss auch von seiner Familie akzeptiert werden, denn sie werden zusammen im selben Haus leben. „Ich heirate nicht in Amerika und ziehe dann mit meiner Frau fort – es ist mehr so, dass eine Familie eine Familie heiratet“, sagt Belal. Die Meinung seiner Mutter ist am wichtigsten. Früher gab es mal eine Frau, die ihm wirklich gefallen habe, aber seine Mutter war absolut gegen sie. „Das ist die Autorität der Liebe – ich liebe meine Mutter sehr und möchte sie nicht vor den Kopf stoßen.“

Einige, die Enas (27, Ärztin) gut kennen, haben sie Belal vorgeschlagen. Das gibt ihm Sicherheit und Vertrauen. Zwei Wochen lang trifft er sie und ihren Vater in ihrem Haus bis er sicher ist, dass das wichtigste für eine Ehe vorhanden ist: Übereinstimmung in Hinblick auf ihre Vorstellungen und Ziele im Leben.

Beide stimmen einer Verlobung zu. Also besprechen er und Enas‘ Vater die finanziellen Belange. Für Belal es ist selbstverständlich und angemessen, dass nur Männer über das Thema Finanzen diskutieren. „Das ist eine Angelegenheit der Männer“, sagt er. Männer seien sich der Lebenswirklichkeit bewusster, während Frauen emotionaler seien und aus einer träumerischen Perspektive sprechen. Gott sei Dank haben Enas und ihre Familie Verständnis für seine momentan bescheidenen finanziellen Verhältnisse, obwohl es nicht einfach für Enas ist. Sie ist Ärztin und möchte finanziell nicht schlechter dastehen als andere.

Sechs Monaten nach der Verlobung haben sie geheiratet und führen seitdem eine glückliche Ehe. Heute ist er 34 und sagt mit breitem Lächeln: „Ich habe meinen Schatz gefunden. Ich bin glücklich und stolz auf ihre Moral.“

Nachdem ich mein Recherchegespräch mit Mona, der Heiratsvermittlerin, beende stellt sie auch mir die obligatorische Frage, ob ich jetzt nicht auch an einem arrangierten Treffen interessiert sei.

قصة من قلب ميكروباص

دخلت الميكروباص ومعايا شنطة علي الظهر كبيرة وكيس مليان وقعدت في اول كنبة, شوية واللي قاعد قدام نزل….سواق الميكروباص ده كان شكله نضيف شوية وكان بيشرب سيجارة…

-ممكن اعد قدام ؟

-اه طبعا

فتحت الباب قدام وحطيت الشنطة: -ايه ده انتي معاكي شنط كمان!! طيب ماشي

-معلش بقي ..اتفضل ( اديته 10 ج)

-ده كده اتنين شيراتون ؟

-لا واحد بس!

قلت في بالي انا ممكن احجز الكرسي بس الدنيا زحمة وانا ممكن اشيل الشنطة علي رجلي

-واحد بس؟…ماااشي

شوية ودخلنا علي اول مكرم والناس كانت متكدسة علي الطريق واتزاحموا جدا علي الميكروباص..في وسطهم كان فيه ست عجوزة وصغننة اوي معرفش تركب من كتر الحشود

– بصي..هاتي الست الكبيرة دي جنبك كده.

بس الست طلعت رايحة مكان تاني…جه شاب يركب قدام, قام السواق قاله لا قدام هنا خلاص! افتكرته مفضيلي الكرسي ومخدش مني اجرة, فمدت له ايدي بجنيه تاني

– ايه ده ؟ لالا انا هجيب جنبك واحدة دلوقتي, بس عشان محدش يزنقك في القعدة وانتي معاكي اكياس كتير كده…ربنا يعينك

-ماشي شكرا 🙂 كنت ببيع شوية حاجات

– بتبيعي ؟؟ فين ؟ في الجامعة هنا ؟

– في اوبن داي عاملينه اصحابي

– في ايه ؟؟؟

– بنتجمع و كل واحد بيجيب فيه حاجات يبيعها, بس انا بدرس في جامعة الازهر

– والله؟ طيب قوليلي بقي ايه حكاية العيال اللي اتسممت دي!

– لا ده حصل في جامعة بنين

الماظة ياسطي ؟؟؟
فجأة صوت واحدة ست خرم وداني!

– لا مفيش حاجة من هنا توديكي الماظة علي طول…انزلي كوبري الماظة بقي واركبي تاني!

-لسه هغير تاني…لا خلاص بقي..

– ااه..امال انتي فاكرة ايه!!

وقام مكمل طريقه وهو بيكلم نفسه: امال فاكرة ايه! والا بقي تاخد تاكس!!

– مش انتي في جامعة الازهر؟ يعني في قلب الحدث يعني..كام واحد بقي اتسمم ؟

– انا معرفش, اصل جامعة بنين غير الجامعة بتاعتنا!

– لا والله؟ .يعني الشباب في حتة والبنات في حتة تانية ؟

– اه

– اصل واحد بيقولك 500 والتاني بيقولك 450 وناس تقولك 250 وانا مش عارف حاجة!

شوية وركبت جنبي واحدة مش محجبة, لابسه نص كم وعاملة شعرها ديل حصان عادي وشكلها في التلاتينات… و الحاجة الكبيرة والطفل الصغير اللي كانو معاها ركبوا ورا…بقيت انا جنب السواق علي طول وريحة السجاير شلتني…

– ينفع اجي اعد جنبك قدام ؟

– لا ياحبيبي مينفعش!

– طيب اعد علي رجلك ؟؟

– لا مش هينفع

السواق بص ورا كده وقالها هي الحاجة قعدت فين ؟؟

-قعدت علي الكرسي الصغير اللي علي اليمين ده

– برضه! طيب اللي جنبي هتنزل شيراتون دلوقتي اهوه, بعدها تبقي تيجي قدام, عشان متنزلش وتطلع كتير

– اه..ما احنا لقينا الدنيا زحمة اوي بقي, قلنا نركب اي حاجة…الدنيا زحمة اوي!

– هو الخميس كده…معروف…الخميس والاحد معروفين!

دخلت معاهم في الحوار: الجمعة هو اللي بتبقي مواصلاته جميلة! والسبت كمان بيبقي حلو

الست اللي جنبي ابتسمت: ياسلام علي يوم الجمعة ده! لو البلد تبقي كده كل يوم!

– كان زمان…دلوقتي مفيش جمعة وسبت…الكلام ده ايام الفلول!

– ايام الفلول ؟؟

-اه مش انتو بتسموهم فلول ؟؟ ايام مبارك…انا بقي مكانش عندي مشاكل خالص ايام مبارك

دي…دلوقتي بقيت ماشي بالتيله!

– دلوقتي ايه ؟؟

– هههههه, ماشي بالتيلة! يعني ماشي علي السلك…علي نص السلك كمان….عمال بترنح بعد ما كنت ماشي كده بقلب جامد! الله يحاسبه بقي مرسي..

– يعني مبارك احسن من مرسي ؟؟

– اه طبعا..مبارك كان بياكل الفرخة ويسيب الجناحين..يقول لعلاء وجمال تعالو خدو جناحين الفرخة والورك ده وحطوهم في التلاجة! دلوقتي بتشوفي ريش الفرخة اصلا ؟؟ (وقام رامي السيجارة من الشباك)

– مش فاهمة حاجة !

– ههههه ليه بس ما هو تشبيه حلو وجميل اهوه! يعني مبارك كان بينهب اه بس كان بيسيب الشعب ياكل…مكانش فيه ازمة بنزين ولا سولار ولا جاز ولا كنا بنقف قد كده عشان نمون..

– بس كان ديكتاتور!

– ماشي ما هو ديكتاتور بس انا طالما باكل وبشرب وبشتغل هبقي عايز ايه تاني ؟؟ هي البلد دي عايزة واحد ديكتاتور… البلد كانت شغالة…

– والسجون برضه كانت شغالة تعذيب في الناس

– بصي بقي… الواحد اكتشف ان الاخوان دول مكانهم تحت الارض في السجون…طلعو دمويين وعنفوانين..وبعدين يعني مرسي مش ديكتاتور؟
– لا مش ديكتاتور

الست اللي جنبي بصت لي فجأة : مش ديكتاتور ؟؟!!! مش ديكتاتور ازاي يعني ؟؟ يعني ازاي مرسي مش ديكتاتور امال مين اللي ديكتاتور بقي!

– اقلها جاي بالانتخابات!

– انتخاباااات اه…انتخابات ايه دي…انتخابات ايه بس…

انا مردتش عليها بولا حرف, مش لسة هنبدا من اول الانتخابات يعني!!

السواق رجع يكمل: هو فيه رئيس دولة يطلع يعمل لشعبه كده بصباعه…لييييه؟؟؟…ياراجل ده مبارك معملهاش…مبارك نفسه معملهاش قبل كده…الامل بقي كله علي السيسي

– انت شايف انه هيمسك البلد ؟

– ده مليون في المية هيمسك البلد…انا متأكد…بس هو شكله ميوله اخوان ولو انضملهم هيبقي ضيع نفسه…

– معلش قولي تاني…اسمها ماشي بالتيلة ؟

– هههههههه اه ماشي بالتيلة…..زمان الواحد كان بيطلع من هنا الف جنيه ومن هناك الف تانية ويحطهم علي جنب…دلوقتي اللي باخده بصرفه علي طول

– بتطلع مثلا بكام في الشهر ؟

– لا ده رزق…بس في حدود الفين ونص, تلاته..وعندي عربية تانية في اسكندرية بس مشغلين عليها سواقين من عندنا في اسكندرية…

– حلوين..بس مش متعبة ؟

– اه طبعا متعبة, هو فيه ايه مش متعب…ده انا سبت الجيش عشانها

– سبت الجيش عشان الميكروباص !! ليييه ؟؟

– كار العيلة…انا الوحيد اللي حافظت عليه بعد المرحوم…كارنا نحافظ عليه ونتوارثه…

– و اخواتك التانين اشتغلوا ايه ؟

– موظفين…وبعدين انا صاحب مزاج..انا بحبها (وخبط علي الدلكسيون)…انا اوعي عليها من ساعة ما كنت في اولي اعدادي…هي دي اللي علمتنا وكبرتنا…هي لبستنا وشربتنا واكلتنا…هي دي اللي عملت كل حاجة…بصبح عليها وامسي عليها ولو زعلانة بقولها زعلانة ليه!

– هههههه

– بتضحكي؟؟ انا بتكلم بجد…

– هو المرحوم سابها امتي؟ شغال بقالك قد ايه ؟

– بقاله كده تسع سنين….دي السنة التاسعة..قبل كده كنت بشغلهم بس مش بشتغل نفسي..بس الواحد لقي العيال اللي عليها بيعكو فقال ينزل بنفسه بقي…بس الواحد مصاريفه
كترت دلوقتي وبقي كل اللي بياخده منها بيصرفه

– عندك عيال كتير ولا ايه ؟

– هم ؟ لا انا مش متجوز اصلا!

– اه…بس بتدور مش كده ؟

– اه طبعا بدور امال ايه!

– طيب ايه صحيح اللي ملقتوش في الستات طول الفترة دي؟ بتدور علي ايه يعني ؟

– انا عايز واحدة تشيل معايا…تكون جدعة وتتحمل المسؤلية…تتدخل في جمعية وتجمع قرشين تقوم تسد معايا…انما دلوقتي كلهم عايزين ياخدو ويصرفوا وبس…مش كدة ولا ايه ؟

– ايوه صح..عندك حق…انا نازلة شيراتون هنا بقي…مع السلامة..

– الف سلامة..

قصة من قلب ميكروباص

المكان: في مكان ما بعد صلاح سالم, قبل مشيخة الازهر, النهاردة في عز الظهر!
الدنيا زحمة جدا لان طلبة جامعة الازهر قطعو طريق الاوتوستراد وعاملين كمان مظاهرات عند المشيخة…
رايح الحسين؟ –
– تعالي اركبي, هنزلك قبلها بشوية كده
ركبت قدام جنب السواق وحطيت الشنطة جنبي…
هتزلني فين ؟ بعيد يعني ؟ –
– علي اول الشارع كده, لا مش بعيد..هتمشي بتاع نص محطة كده وبعدين هو الطريق نازل, فهتلاقي نفسك بتنزليه علي طول ههههه!
– ماشي 🙂 هو فيه مظاهرات كمان قدام ؟
-مش عارف, بيقولوا فيه مظاهرات عند الجامعة كده!
-اه ما هو طلبة الازهر عاملين مظاهرات عشان فيه طلبة اتسممت امبارح
-طلبة اتسممت ؟ وهيقولك بقي مرسي اللي سممهم! لو الواحد كح في البلد دي يقولك اصل مرسي هو اللي كححه!
الست اللي قاعدة في اول كنبة كانت مركزة معانا من ورا نضارتها الصغيرة. شكلها في الخمسينات , لابسه عباية سوداء وطرحة صغيرة وشايلة منديل وكيس فلوس في ايديها…
-هو احنا يعني كنا عمرنا سمعنا قبل كده عن طلبة اتسمموا ؟؟ ده زمن فقر! احنا مش عارفين نعيش ومش عارفين ناكل عيش! ده بيقولك 400 واحد… وناس تانية بتقولك 450
– لا ما ياما سمعنا عن طلبة اتسمموا واتنيلو! بس انت بتضرب فيا انا ليه ؟
-اعتبر اللي حصل ده, حصل لعيل من عيالك!
-مااااشي, يعني انا ده لو حصل لابني, اضربك انتي ليه؟ يعني انا اتضرب في شغلي ليه؟ والانسة دي تمشي في الشارع متلاقيش مواصلات ليه؟ تقفل الطريق ليه و احنا نمشي نلف السبع لفات ليه؟
الست همهمت بشوية كلام كده بصوت واطي وقامت بصت من الشباك
كله سكت للحظات كده وبعدين انا بدات اتكلم مع السواق تاني
– المفروض الشرطة تيجي تفتح الطريق!
– اااه وبعدها يقولك الامن ضرب والامن عمل…خلو البلطجي بقي متظاهر…وبعدين شرطة ايه بقي, هو بقي فيه شرطة ولا فيه وزارة ولا رئيس..كل واحد ماشي علي مزاجه وبيقول اللي علي مزاجه…اهوه واحد بيقولك 400 وواحد بيقول 450 ولميس هتطلع بليل تقولك 1400…البلد بقت سايبة
-يعني انت رايك ان مرسي وحش ؟
– لا مرسي كويس جدا! بس هما اللي مش عايزينه يحكم!
-هما مين ؟
-العالم الضالة واللي عايزين يعبو كرشهم من الحرام! هو يعني مين كان احسن من مرسي؟ …حمدين صباحي!! ده حشاش! اقسم بالله زي ما بقولك كده, كان بيجي في الدويقة هنا ويحشش…..ده بقي ينفع يبقي رئيس ده؟
– والبرادعي ؟
-البرادعي!!! هو ده يعني هنعتبره دلوقتي يعني مصري ؟؟ ده واحد عايش طول عمره برا, هيحس بالفقير ازاي يعني ولا هيحس بايه اساسا… حسبي الله ونعم الوكيل فيه!
– ليه بس؟
– ما هو السبب الرئيسي في اللي حصل للعراق…هو اللي ضيع العراق…مش هقولك هو السبب الرئيسي, بس هو كان جزء من اللي حصل عشان منصبه ده…ودلوقتي عمال يحرض الناس ان هما يولعوا الدنيا في الشارع, مش هو البرادعي بيعمل كده دلوقتي ؟؟ هو وصباحي!! عالم بتجري ورا الكراسي…عايزين شوية مناصب والبلد بقي تفضل في خراب!
– بس انت مش متفائل؟
– لا طبعا متفائل, ان شاء الله البلد هتبقي زي الفل….اهوه بصي, هتنزلي هنا هوه وتمشي قدام شوية…
– شكرا…اه صحيح انا مدفعتش الاجرة, كام لو سمحت؟
بابتسامة ودودة: لا خلاص, مفيش اجرة النهاردة…يلا اتكلي علي الله…

قصة من قلب اتوبيس عام

المكان: اتوبيس نقل عام احمر كبير, الكنبة اللي ورا خالص, خط السﻻم,موقف العاشر
الميعاد: مساءا, قبل عيد الاضحي بفترة قصيرة,2012

كنت راجعة من الجامعة وعندي صداع جامد جدا بعد يوم طويل!انا دايما بفتح كﻻم مع الناس في المواصﻻت, بس المرة دي مكانش نفسي اتكلم مع أي حد ولا اتحرك من كتر التعب! بعد محطتين طلعت واحدة ست ﻻبسة تايير كﻻسيك زتوني وشكلها كده فوق الخمسين قعدت جنبي…وبدات بقي!

الجو مش عارفة ماله النهاردة! وانا اقولها اه واودي وشي الناحية التانية….تقولي وايه المظاهرات اللي عند العاشر دي…وانا اقولها اه واودي وشي الناحية التانية تاني, رغم اني عمر ما سمعت عن مظاهرات في الحي العاشر!

هي: اللي كانو عايزين مرسي امبارح مش عايزينه النهاردة, ايه اللي احنا فيه ده! اسكتي يا شيخة ده انا نفسي القيامة تقوم بكره!

يالهوي! لو فكرت في الكلمة دي مكانتش قالتها! الست دي شكلها مبقوقة من حاجة ونفسها تطلع بس انا مش قادرة اسمع حد دلوقتي

هي: يا شيخة بقي, انا متضايقة ونفسي القيامة تقوم بكره!

قلت اديلو بقي…

انا: ليه بس كده ؟؟

هي: الواااد ابني!!! اروح انا الشغل من هنا وبنت الجيران تشتغله من هنا! قعدت بقي تتصعبن عليه, وتقوله اهلي كسرو لي ايدي! عملو لي مش عارفة ايه! وانا ابني طيب وحنين, صعب عليه! هي بقي فضلت وراه لما راح ساب الجامعة واشتغل في مصنع عشان يحوش ويخطبها علي مزاجه!!

انا: وهي البنت دي مش كويسه؟

هي: تشوفي ابوها ماشي في الشارع, عمال يتمختر بعضلاته كده (هزت كتفها, ﻻ مؤاخذة يعني, زي الراقصات شوية) وامها ست واخدة اعدادية وعاملالي نفسها ناصحة ومفتحة! واخوها ماشي مسبب شعره كده وعامل علي راسه كده زي ال.., شايفة طاقية اللي هناك ده (وشاورت علي كاسكته واحد في الاتوبيس) اهوه بيلبسها مقلوبه! ورابطلي بقي السلسلة …يعني مناظر تعر!! اخواته بقي- وﻻدي-, واحد بكاليورس جوده والتاني بكاليورس حقوق وبنت بكاليورس اداب وبنت بكاليورس هندسسسة! (بفخر كدهوتقلت علي هندسة اوي) وانا موظفة وابوه موظف, يعني ناس محترمين! قلت له ايه يا بني اللي لامك علي الناس دول!
انا ابني مؤهل عالي, وهي بتدرس في المعهد اللي علي الاتوتستراد ده عارفاه؟

قلت لها اه رغم اني عمري ما سمعت عنه

هي: تشوفي ابني ماشي جنبها يختي تقولي عليه قمر!!

انا: امال ايه اللي عجبه فيها؟

هي: انا اعرف يختي!! قاعدة تشتغله بقي بالسيديهرووم!

انا: الايه معلش؟

هي: السيديهروم ده!! مش عارفاه؟؟ (وتشاور لي بايديها دايره)!

انا: اااه سي دي روم …اه عرفته!

هي: ايوووه! هو بقي يشغلها اغنية علي قد ما شفت وقلت وايه, وبحبك يا بنت الاييييييه! وهي تولعها من هناك! واقوله يابني وطي الصوت, يقولي جري أيـــــــه! انا قاعد في بيتنا! ويعلي صوته عليا!
آل ايه, راح امبارح لاختي وال ايه, هئ, رجع عندها وعيط! آل ايه…خلي ماما ياخلتو ترضي عليا! مصدقشي…اختي قالت لي الواد كده هيطير من ايديكي…قلت لها هو لسه هيطير! ما هو طار خلاص!
والبت اياها دي, تقولي مش هدخل غير لما تفرشي لي اوضه النوم, حلفت مية يمين ما انا فارشلها حاجة!

انا: تدخل فين؟؟

هي: ما هي حنتهم يوم الخميس والدخلة الجمعة!!

انا:الخميس ده ؟؟ اخر الاسبوع يعني!

هي: اه, ويقول لي خطيبتي عايزاكي ترضي عنها! ارضي عنها ده ايه, ده امها كانت مقاطعاني !!
انتي عارفة, ده الواد ابني, لقي في المترو محفظة الاسبوع اللي فات! مش يجي يقولي يا ماما مش محتاجة كيس فلوس ولا حاجة, لا راح يجري عليها!! ياض دي لسه مش مراااتك!!

انا: معلش

هي: مبيحبنيش! مبيحبنيش وبيحبها اكتر مني!!

.فجأة لقيت محطتي قربت..الوقت عدي بسرعة والصداع طار خالص من دماغي

,انا: معلش انا ﻻزم انزل هنا…متزعليش بكره كله هيبقي تمام 🙂

بس هي فضلت مكشرة….وانا قايمة ناحية الباب لقيت اللي واقفين جنبه مركزين معانا اوي كاتمين الضحك بالعافية

قصة من قلب ميكروباص!

المكان:التخته اللي بتتحط في طرقة الميكروباص ,رابعة العدوية, خط السلام موقف العاشر
الساعة: 9 صباحا
اليوم: التلات 27\11\2012

حواجب رفيعة اوي مرسومه وعيون متكحله جامد وضارب فيها شوية الوان ووش مليان بودرة…لفتت نظري اول ما دخلت الميكروباص! قعدت قدامها, شابه لابسه جلابية سوداء مطرزة, وطرحة لبني ترتر مخرمة وتحتها بندانه! (رقبتها وقفاها باينين!) و شايله نونو علي ايديها
بدات اتكلم معاها…

– الله…قمورة! عندها قد ايه؟

– بابتسامه) 8 شهور )

– بس مش شبهك!

شبه باباها علي عمها وواخدة شوية من جدها.

اللي قاعدة جنبها, ست كبيرة وشها بشوش,قالت لنا بابتسامة ودودة عقبال اللي بعدها بقي تطلع شبهك .

– وانتي عندك بقي كام سنة؟

-20 سنة..وانتي؟

-20 سنة برضه…بس يااه, ده انتي اتجوزتي امتي علي كده.

– ممم انا يا ستي متجوزة رمضان اللي قبل اللي فات…يعني حاجة زي 18 سنة كده

-وانتي شايفة السن ده للجواز بدري ولا كويس ولا ايه؟

-لا 18 سنة حلو! ده السن القانوني…وانتي بقي في ايه؟

-انا بدرس هنا في جامعة الازهر

-انا كان نفسي اكمل تعليمي! بس هو مرضيش!

انا: انتي خلصتي لحد فين؟

-لحد تالتة اعدادي كده!

-ده باباكي بقي هو اللي مرضيش؟

-اه وجوزي كمان ساعتها مرضيش!

-انتي كنتي مخطوبة في اعدادية علي كده؟

-اه وهو مرضيش خالص…قليل اوي دلوقتي لما تلاقي واحد موافق ان مراته تتعلم….تعرفي! انا اعرف واحدة عملت مشكلة مع جوزها علي عشان تكمل, ولما راحت تقدم الورق العميدة شافت الدبلة في ايديها الشمال! قالت لها مينفعش اقعد واحدة متجوزة مع بنات!

انا بصراحة ملقطهاش في الاول! اول مرة اسمع الفكرة دي! مكنتش متأكدة ان تخميني في محله

-يعني ايه؟؟ فيه حاجة اسمها كده! ايه الفكره يعني انها متقعدش معاهم واحدة متجوزة!

بصت لي كده بحيره واستغراب: لا ما هو مينفعش! اقولك ايه بقي!

اللي فاعدة جنبها كانت مركزة معانا اوي وراحت داخلة هي كمان في الحوار:اه طبعا, لو متجوزة متعدش مع بنات!

-طيب ما احنا عندنا في الجامعة بنات متجوزين!

-وقاعدين معاكو عادي يعني ؟

-اه طبعا عادي! ليه لا ؟ عشان يعني ممتكلمش معانا في حاجات كده يعني؟؟


ا-ياسلام! طيب ما ممكن أي واحدة تتكلم في الحاجات دي! هو لازم تكون متجوزة! ده بتنجان بصراحة! بقي تمنعها من المدرسة عشان سبب زي ده! لو البنت عملت حاجة ده يبقي موضوع تاني! بس مش منطق خالص!

-اه, والله ممكن

الست اللي جنبها قالت: ايوه عندك حق فعلا!

-وبعدين لما هي قدمت للمدرسة كانتبرضه كبيرة سنة عن البنات!

-هي اللي موافقة بقي!

الست اللي جنبها سرحت شوية كده وقالت: انا كمان كان نفسي اكمل تعليمي! خرجنا انا واخواتي من الابتدائية! العلام حلو والله ودلوقتي ندمنا…بس اهي بقي حصلت ظروف خارجة عن ارادتنا واضطرينا نخرج! امي كان نفسها جدا ان احنا نكمل بس معرفتش تخلينا نكمل…انا نازلة بقي هنا ميدان الساعة, مع السلامة

نزلت الست وقعدت انا جنب البنت والنونو وكلمنا الكلام…

-دي اول بنت مش كده؟

-اه, لسه اول واحدة!

-وانتي مبسوطة بقي وكده؟ الجواز حلو يعني ؟

-اه الحمد لله, بحب جوزي ومبزعلش منه ابدا! حتي لما بيضربني مبزعلش منه!

-بيضربك!!!! ليــــه؟؟

-ههههههه….ما هو جوزي برضه, لازم لما اغلط يحاسبني!

-ضرب ضرب يعني؟؟ قلم مثلا ؟

– هههه اه مثلا

دي مازوخية بقي!! ايه الانشكاح اللي هي فيه ده!! دي بتتضرب!

-بس انتي مبتخافيش ان الموضوع يتطور يعني ؟؟ مثلا يعمل لك كدمات ؟

ضحكت تالت: ما هو بيعملي!

يالهوي! لا كده مش طبيعي بقي! سكت كده و فضلت ابص لها كده عشان اشوف بتكذب ولا لا!

-طيب بيضربك ليه؟ تعملي ايه مثلا؟

-يعني…احط مكياج

-اه..زي دلوقتي كده مثلا, لو رجعتي وشافك يتخانق معاكي؟

-لا انا كده مش حاطة حاجة! المكياج تلات انواع بودرة وطبيعي و السايل, السايل ده بقي بيلمع اوي! ده بقي بيضربني عليه. هههههههه

-وطبعا انتي مبسوطة عشان بيغير عليكي.

-عارفه, انا كنت مخطوبة لواحد قبل جوزي, بس سبته! ورجعت له تاني وبعدين سبته و بعدين اتخطبت لجوزي ده بقي!كان جوز عمتي اللي جايبهولي. المهم ان الاولاني ده بقي, شخصيتي كانت اقوي منه , يعني انا كنت مسيطرة عنه! فمحبتوش وسبته! كل مرة بقي كنت برجعله كان بيزودلي الدهب! بس انا لما شفت جوزي ده بقي استريحت له! رغم اني كنت بحب واحد تاني, معايا في الشغل برضه! بس برضه حبيت جوزي اوي.

ايه العك ده ؟ يعني هي كانت مخطوبة لواحد وبتحب واحد تاني وبعدين سابت خطيبها وسابت اللي بتحبه واتخطبت لواحد تالت خالص, اللي هو جوزها دلوقتي!

بدات بتبص علي ايديا: وانتي بقي مش متجوزة صح؟

-لا لسه

-ولا مخطوبه؟ ولا أي حاجة خالص؟

-لا! انا بصراحة مش بفكر في الجواز دلوقتي, عايزة اخلص جامعة الاول..

-الجامعة حلوة طبعا مش كده ؟

-بصراحة لا! هو التعليم حلو بس الجامعة خربانة!

-انا سمعت ان عندكو بقي بتحصل حاجات كده يعني…جواز عرفي..صح الكلام ده؟

-والله انا عمري ما سمعت! اصل احنا بنات بس! هو اكيد فيه يعني, بس معرفش حالة بعينها!

-اه, لا انا اسمع ان الجامعة فيها كتير من ده! انا مرة كنت بخلص ورق في القسم اللي جنب الجامعة ده وشفت بنت كده قمورة جدا وشعرها كاريه كده بني جميل…وكانو ماسكينها استغفر الله العظيم ربنا يسامحني يعني في حاجة مش كويسه! سمعتي عنها ؟

-ربنا يعافينا!مسمعتش حاجة بصراحة!…بس انتي كنتي عايزة تكملي تعليم ليه؟

-التعليم حلو…بس برضه الجواز حلو..عارفة…استقرار! انا اصلي كنت قاعدة مع امي وجوز امي في النهضة ولما اتجوزت استقريت بقي.

-اه…كويس… معلش انا نازلة قريب هنا في شيراتون.

-ماشي.. بس انتي دماغك حلوه…اه بجد.

-شكرا 🙂 انتي مش بتشتغلي صح؟!

ضحكت وقالت لي لا طبعا! بقولك مش موافق علي التعليم هيوافق علي الشغل!

-مع السلامة 🙂

نزلت من الميكروباص وانا عمالة اتخيل جوزها وهو بيضربها!!

من داخل عيادة طبية!

المكان: عيادة مسجد الصديق للعيون
التاريخ: 27\12\2012 الساعة 8 مساءا

علي كراسي جلد مريحة قدام سلم العيادة, انا قاعدة مستنية دوري في الكشف وقاعدة قريب مني عاملة نظافة سرحانة خالص…شوية وجت عاملة تانية, قعدت علي كرسي قدامي, وبدات تتكلم معاها

-اسكتشي يختشي….شفتي السكر والزيت, هنموت بعض عليهم الشهر اللي جاي! بيقولك مش هيبقي فيه زيت ولا سكر!

-لا يختشي متقوليش كده! مين اللي قال كدة؟

-معرفش بقي, انا سمحعتهم الصبح وانا جاية في الميكروباص قاعدين
يقولو كده!

-دي اشاعات…يخرب بيت الاشاعات! ان شاء الله خير ومفيش حاجة!

-انا كلمت بنتي, كانت هتعمل بطاطس محمرة وبتنجان قلت لها اعملي محشي! بلاش المحمر والمشمر ده دلوقتي خلي الزيت علي جنب!

بصت علينا كده بابتسامة حلوة و بدات تتكلم مع الست اللي جنبي

-البلد اصلها بقت بتحصل فيها حاجات مش كويسة! طيب انتي عارفة…الانتخابات اللي فاتت دي (الاستفتاء), كانو في ناس بييجو يخبطو علينا ويقولولنا قولو لا! اصل انا ساكنة في المقابر..
فجأة بصت لي كدة باببتسامة لطيفة: انتي بتضحكي عليا عشان ساكنة في المقابر؟

مع اني والله ما ضحكت! ابتسملتها ابتسامة لطيفة برضه: لها لا والله ما بضحك عليكي, ده انا بسمعك! مين اللي كان بيجيلكو؟

-ناس منعرفهمش! بيجيبلو لنا بطاطين وكراتين كتيرة اوي فيها حاجات حلوة و اطباق حلويات قد كدة!وقالو لنا نقول لا

-وقلتي ايه ؟

-مقلتش حاجة! انا قعدت جنب اللي قعدوا, اخلص ضميري من ربنا ازاي وانا واخدة من ده وواخدة من ده! اصل الاخوان برضه جم وادونا حاجات, بس دول بييجو علي طول!

-وعرفتي منين ان هما اخوان ؟

-ما هما كانو حاطين لنا البتاع …الدستور ده في الحاجة!

-الورق يعني بتاع الاخوان في الحاجة ؟


-طيب وكان هيحصل ايه لو خدتي من ده ومن ده ورحتي قلتي اللي انتي عايزاه؟

-ما انا ابني قالي اعدي بقي…

فيه واحدة سيدة كبيرة قاعدة جنبي ومتابعة الحوار…ابتسمت لها: شاء الله قريب هيشيلوكو من المقابر..

عوجت بقها وحطت ايدها علي خدها: انا مش عايزة امشي منها!

-!!! معقول!! ليه ؟؟

فجأة عاملة النظافة لاحظت ان فيه واحدة طالعة من علي السلم فوقفت في مكانها بسرعه ” اهلا يا داكتورة ..اهلا اتفضلي” …اول ما الدكتورة مشيت قعدت وكملت كلامها مع الست اللي جنبي….

-ده انا قاعدة في حتة حوش! لوعندك هموم الدنيا كلها وقعدتي فيه ساعة واحدة بس!!

-ومش بتشوفو حاجات ؟؟

-بابتسامة عريضة: اه بنشوف….عادي!

الست بصت لها بصة غريبة كده وسكتت خالص!

قلت اكيد مش بتتكلم علي العفاريت: بتشوفي ايه؟؟

– بشوف عفاريت! هههههه اتعودنا علي كده! بس متقوليش للمديرة اني بقلك كده يحسن ترفدني!

-بجد؟؟!! بتشوفي ايه بالظبط يعني ؟؟ !

للاسف الست اللي جنبي من علي الشمال شاورت لها تسكت عشان كان معاها اطفال صغيرين!

الست رجعت تسالها تاني: وبتنامو عادي ؟؟

-بننام وبنشبع نوم وبفنطر ونتعشي ونتغدي عادي والترب قدامنا …وبيجي ناس بليل يدفنو وبندفن معاهم برضه عادي…والبني ادم كله بعمله في الاخر, اهم حاجة اللسان…عارفة, مرة جم ناس ودفنو واحد وبعدها بتلات ايام لقينا التربة بتاحعته متحوطه بورد كده جميل, وتعدي جنبها كده تشمي ريحة مسك! ولاده بقي ماشاء الله عليهم ناس راقيين جدا من مدينة ناصر (مدينة نصر) كانو بييجو ومعاهم بقي التفاح الاحمر ده والحاجات الغالية اوي دي, ويقراو قران ويدبحو عجل جوا الترب والست تقولي اتصرفي فيه و فلوس بقي من اللي قلبك يحبها…وقاعدين بقي جنب الحسين, وبنروحله وبنشوف السياح داخلين طالعين..هما عايزينا بقي نسيب كل كده, عشان يودونا الشروق! نعد كده في شقة ونبص من البلكونة (عوجت بقها ومصمصت شفايفها! )

فجاة سمعت اسمي بيتنده, قمت بسرعه وانا بفكر في كم القناعة اللي عندها والسعادة اللي هي فيها, رغم حالها المتكحرت!

هند طاهر